فارق الطهسیل
من گم شدم و سالهاست که تکرار می شوم گشتم، این بار بیست وپنجم است که پیدا نمی شوم ناامید نیستم از این پیگرد بی ثمر شاید همین است دلیلِ زنده بودنم تا درودی دیگر-اگر باشد- بدرود. کودک خیالم از نردبام بالا رفته بود تا دستان خدا را بگیرد که یکی گفت «فلانی، خدا این پایین، نردبام را گرفته تا تو نیفتی.» نرسیدم آپ کنم. از لطف همتون ممنونم. دارم میرم یه مطلب واسه خداحافظیه چند ماهه میزارم. اول تیر عازمه سربازیم.. فعلا بدرود..

